Uzyskanie numeru PESEL (numer identyfikacyjny) w Polsce

Czym jest PESEL (numer identyfikacyjny)?

PESEL (numer identyfikacyjny) (Powszechny Elektroniczny System Ewidencji Ludności) to 11-cyfrowy krajowy numer identyfikacyjny używany w Polsce. Jest potrzebny do otwarcia konta bankowego, podpisania umowy o pracę, rejestracji w urzędzie skarbowym, wizyty u lekarza w ramach publicznego systemu zdrowotnego (NFZ (publiczne ubezpieczenie zdrowotne)) oraz do rejestracji adresu (zameldowanie (meldunek)).

Kto musi go uzyskać

• Obywatele UE/EFTA przebywający w Polsce przez ponad 30 dni.
• Obywatele państw trzecich (spoza UE), którzy otrzymują kartę pobytu (karta pobytu), pozwolenie na pracę lub rejestrują pobyt.
• Dzieci urodzone w Polsce przez rodziców-obcokrajowców — wydawany automatycznie wraz z aktem urodzenia, ale należy to potwierdzić.

Gdzie złożyć wniosek

W urzędzie gminy / Urzędzie Miasta (urząd miasta) właściwym dla Twojego zarejestrowanego adresu. W Warszawie jest to dowolne biuro obywatela; w mniejszych miastach lokalny urząd. Wiele urzędów przyjmuje teraz wnioski przez aplikację mObywatel oraz portal gov.pl, gdy masz zweryfikowany profil.

Co należy przynieść

• Paszport lub dowód osobisty (oryginał + kopia).
• Wypełniony formularz wniosku (dostępny w języku polskim; poproś o angielski wzór w biurze).
• Potwierdzenie adresu, jeśli je posiadasz (umowa najmu, potwierdzenie z hotelu).
• W przypadku dzieci: akt urodzenia i dokumenty tożsamości rodziców.

Po jego otrzymaniu

Możesz zablokować swój PESEL przed nadużyciami (zastrzeżenie PESEL-u) bezpłatnie za pomocą aplikacji mObywatel, portalu gov.pl lub w urzędzie gminy — zaleca się to w celu zapobiegania kradzieży tożsamości.

Praktyczna wskazówka

Jeśli nie mówisz po polsku, zabierz ze sobą znajomego mówiącego po polsku lub tłumacza. Formularze i instrukcje obsługi są głównie w języku polskim, choć lokalne urzędy i przetłumaczone materiały się różnią; pomoc w biurze jest zazwyczaj dostępna, ale nie ma gwarancji jej udzielenia w innych językach.